Rómeó Og Júlía -

Uppi í risinu sérðu lítið ljós

Heit hjörtu, fölnuð rós

Matarleifar, bogin skeið

Undan oddinum samviskan sveið

Þau trúðu á draumamyrkrið svalt

Draumarnir tilbáðu þau

Fingurnir gældu við stálið kalt

Lífsvökvann dælan saug

Draumarnir langir runnu í eitt

Dofin þau fylgdu með

Sprautan varð lífið, með henni gátu breytt

Því sem átti eftir að ske

Uppi í risinu lágu og ófu sinn vef

Óttann þræddu upp á þráð

Ekkert gat skeð því það var ekkert ef

Ef vel var að gáð

Hittust á laun, léku í friði og ró

Í skugganum sat Talía

Hvítir hestar drógu vagninn með Rómeó

Við hlið hans sat Júlía

Trúðu á draumamyrkrið svalt

Draumarnir tilbáðu þau

Rómeó - Júlía

Rómeó - Júlía

Þegar kaldir vindar haustsins blása

Naprir um göturnar

Sérðu Júlíu standa, bjóða sig hása

Í von um líf í æðarnar

Því Rómeó villtist inn á annað svið

Hans hlutverk gekk ekki þar

Of stór skammtur stytti þá bið

Inni á klósetti á óþekktum bar

Hittust á laun, léku í friði…