Buz - Canfeza

Cahilliğimi şairlik sanmışım onca süre

Hiç gerçeği göstermemiş, sihirli kürem

Sihir diye bir şey yokmuş bile esasında

Şiiri seni geri döndürecek bi' sihir sandım uzun süre

Ne şiir sihirdi ne sen sihirli bir şiir

Seni gösterir beş parmağım beşi bir

Nefes miktarınca seni içime çeken keşidim

Yıktığın köprünün altında bulacaklar leşimi

Beş ilim bilirim beşi sen

Ben noktayım yanımda beş isen

Kafam telaffuzunla kayıtsız şartsız hoşbeş ise

Her harfin ardı kelime her sözcüğün peşi sen

Ellerimi yıkar gibi temizlendim senden

Böyle sevmedim böyle de sevmem

Ellerimi yıkar gibi kurtuldum çamurundan

Yine de sensiz eser yorulmaz elimin hamurundan

Baharım ilk ve sonum Aşk ormanımın musonu

Kuş olup uç ve öğren Gökyüzünün var mı bi sonu?

Kaç ömür sürer buluşmamız denesek Gök ve kuş olup

Neredesin leyla?

Hangi gözde?

Hangi özlü sözde?

Birer çınar dalıyız aynı közde

Neredesin leyla?

Hangi defterlerde?

Üzerlerine kahve dökülmüş nice kitaplarda?

Çık artık şu kitaplardan

Koluma gir ve birlikte ölüme yürüyelim

O’na kavuştuğum anlar da olur mutlaka günü gelir

O gün, o gül, o gün ışıltısından yüzüne vuracak

Yatağıma düş, ayağın kaysın yanıma seril

Aşk.

Aleve ver bu yatak yorganı, parçala çarşafımı

Ben içimde içinde ki senden daha da karmaşığım

Son kaşığım;

Beni sarıp tükettin, aynı yaptığıyla bu yaptığın

Esasında çınara, sarmaşığın

Seni sordular boş bıraktım

Kalemi tuttum koş bıraktır

Zaman sarhoş bir attır

Yapma ayıptır, etme günahtır

Zayıftım… da zayıflık ayıp mı?

Baharım ilk ve sonum Aşk ormanımın musonu

Kuş olup uç ve öğren Gökyüzünün var mı bi sonu?

Kaç ömür sürer buluşmamız denesek Gök ve kuş olup