Dünya Dönerken - Doğu

Aferin.

Karartın tüm evreni, aferin

Ve katledin, hatta duyulsun tüm evlerin matemi

Bu kadar bencil olma, yükün ne ki sen nesin?

Hislerim kan içinde, böyle büyük değildir Akdeniz

Yıkıldığımı sandığım her vakit devirdim bin asrı

Bugün bi' yüküm yok;

hepsini öldürdüm, bir bir astım

Hiçbir şeyi boşa yaşamadım;

anlatırım, susmam

Kalem bana sadık, eğer yazmıyorsam kusmaz

Her günün gecesinde öldüğümü bilirim aylarca

Tamamen kalkarım ben hislerimde sızı kalmazsa

Ben de bi' şairim eğer kalemi benden almazsan

Bundan da bahsedicem eğer sızıp kalmazsam

Bugün de doldu defterim

Göremedim ya belki de bundandır nefretim

Yıllardır sen deyip çizmek istediğim her resim

Ve bıkmadan çizmek istedim, kırılan her teni

Gerçeği sor, gerçeği vur yüzüme

Sen her şeyi alıp giderken ben kalırım burda

Savaşırım kendimle dünya dönerken

Gerçeği sor, gerçeği vur yüzüme

Sen her şeyi alıp giderken ben kalırım burda

Savaşırım kendimle bi' başıma sönerken

Kalabalık bi' dünya, adımlarım ufak

Önüne hayat diye koyarlar bunu, koşturursun olmaz

Sanki tüm umutlar birer tuzak, tek çıkarın para

Bu yolun yarısı bembeyazken moruk diğer yarısı kara

Sen de aldanırsın buna, sen de kaybedersin bi' gün

Sen de kandırırsın kendini ve de saklanırsın.

Ölüm

Sana da katlanır ve günü gelince hapsolursun.

Toprak

Kana doymaz aslanım ve sen de kaybolursun bi' gün

Bak bana, zehirli meyvelerse kollarımda

Dostlarım yollarında, hayali sırtlarında

Tonla yük omuzlarında yürür gider, hepsi kendi kurallarında

Söyle, hayat mı geçer boş otobüs duraklarında?

Hangi makale yazmış rutubetli duvarları?

Yalanla boyalı yüzler, kaçar hayatın doğallığı

Bıçak sırtı yaralar var, ezberledim kaldırımları

Bir hayalin peşinde ziyan oldu yıllarım

Gerçeği sor, gerçeği vur yüzüme

Sen her şeyi alıp giderken ben kalırım burda

Savaşırım kendimle dünya dönerken

Gerçeği sor, gerçeği vur yüzüme

Sen her şeyi alıp giderken ben kalırım burda

Savaşırım kendimle bi' başıma sönerken