sol at luna - Geiko

Nakaupo, tulala;

Nag-iisa sa mga kuliglig sa labas

At baka naman, ako’y pakikinggan

Inaalala ang araw

Na kumikinang

Ganoon ako tuwing nakikita ka;

Aking liwanag sa dilim

At nung yinakap mo ako

Tila ba’ng nawala

Ang problema sa mundong puno ng kasakiman

'Wag ka munang bumitaw, aking sinta

'Di ko kayang numingning kung wala ka

Malungkot ang gabing malamig

Kung wala ang iyong init

Wala nang kulay ang paligid

Wala nang buhay ang daigdig

Kung wala ka sa aking tabi

Mahal kong Sol

Ako si Luna

Tayo ba ay ipinagtadhana ng sansinukob?

Ngunit, tayo ay ipinaglayo

Namumula tuwing tayo’y

Magkaharap habang

Hawak ang 'yong kamay

Aking susulitin ang munting sandali

At nung kinantahan mo ako

Tila ba’ng huminto

Ang oras bago pang sumapit ang bagong taon

Binabasa ang liham habang suot ang regalong kwintas

Puwede bang balikan ang nakaraan?

'Di ko kayang numingning kung wala ka

Malungkot ang gabing malamig

Kung wala ang iyong init

Walang kulay ang aking paligid

Walang buhay ang aking daigdig

Kung 'di tayo magkatabi

Ika’y mamahalin kahit 'di mo na ibig ang aking damdamin

Naaalala mo pa

Ang mga araw na masamit

Nung tayo’y magkasama?

Abot ang ngiti sa malayong bituin

Kumusta ka?

Okay ka lang?

Pagod ka na yata

Sa katorpehan ng tao

O baka naman sa akin pala