Dayan Kalbim - Ilhan

Yürüdüm beni çağırdıkça uzaklar

Yürüm yine sana çıktı bütün yollar

Düşündüm konuşmadığımız ne çok şey var

İçimde gitgide büyüdü yaşanmamışlıklar

Belki unuttun adımı bile çoktan

Belki vardır birileri içini ısıtan

Bense bu kara gecelerin koynunda

Üşüyorum hep yalnızlıktan

Bu kara gecelerin koynunda

Üşüyorum çok yalnızlıktan

Zaman ne çabuk geçiyor

Yüzüme vuruyor

Zoruma gidiyor

Verdiği bir umut

Onu da fazlasıyla alıyor

Dayan kalbim dayan

Bunun da bir sonu var inan

Gözlerimi açsam ve birden

Uyansam bu rüyadan

Mutlu bir son yok artık anlıyorum

Benim için bu şehirde

Vazgeçebilmek gerek bazen

Zamanı gelince

Kapalı kalsın kapıları yüzümüze

Kendi bildiğini okur hayat

Siktiret neyse

Bil ki direncim azami

Belki de ruhum bu yüzden asabi

Derinlerden gelen o çığlık seslerini

Görmzden geldim ve şimdi

Birikti bir çığ gibi

Asalet değil korkumdan bu suskunluğum

Sebebi merhametten yoksun çocukluğum

Kırık hayallerim oldu şimdi mutsuzluğum

Onun elinden olacak sanırım sonum

Ruhu yok bu devrin bıktım aynı sonlardan

Senin bi farkın var sanmıştım onlardan

Olur da belki bir gün utanırsın bunlardan

Boşver, ilk kişi değilsin bana boktan davranan