Kelepçe -

Ömür bir girdap, eskilerde bir kelepçe koluma hakim

Nedeni sahim, nedeni bilemedim ki

Derdim neydi?

Beydi başıma değdi kılıcı, canımı yakıcı onca sancı

Nerde kaldı huzurun gözcü?

Gözcü haberi sal!

Kan akar buram buram, kokar o korkun

Ecele çare yoktur, bir sihirdir, eşi bulunmaz ancak

Kimi zaman göğüs gerersin, kimi zamansa

Kayıp o ruha teslim nefsim

Gölge boylarında anlatır bir şair ruhu ellerinde kurban

Göz kapaklarında derman olsa, kime ne fayda?

Kime zarar, yazar yazar, karar verir, arar bulur

Son savaşlarında yüreği en derinde yok olur

Bir nefes hayat verin bu adama yok ki hiç gücüm

Öcüm damarlarımda gezinen rap yuvarlarımda

Kanım oluklarımda, durgun ve suskun

Bakışlarımda ne ki ifade?

Neydi anlamım?

Kelepçe bunalım öncüsüydü

Ellerimde kör düğümdü

Gördüğümdü bir resimde

Sorduğumdu kendime

Ve çaresizlik dizlerimde pusuda bekleyişte sakin

Hal yalın, ayak yalınken aklı alın

Kelepçe bunalım öncüsüydü

Ellerimde kör düğümdü

Gördüğümdü bir resimde

Sorduğumdu kendime

Ve çaresizlik dizlerimde pusuda bekleyişte sakin

Hal yalın, ayak yalınken aklı alın

Huzur özür dilemeli, bana uğramadığı her gün için!

Gurur af etmeli, ona sadık olamadım, tek eksiğim belki buydu

Yazdıklarımı dinlenecek hâle getiren

Zehri tatmak gerekir bazen, bil ki senin elinden

Derdi anlamak mı, yoksa bilmemek mi fayda?

Yoksa

Tek bir şansın olsa, fişini çekememek mi?

(Fayda nerede?)

Zor da olsa, irade sende hakim, her bir hücreme

Kilit sinirlerimde kazılı nefretimle

Yıldızlardan birine dokunabildim bu akşam, kararsızım

Gizemli gecenin karanlığında, o siyahıyla ansızın

Kör bakar o gözleri yolu uzundur besbelli

Can yanar, acır teni, kanı akar, siler teri

Bu kalbe tek kelepçe, iki bilekte, bir dilekçe olsa

Çehre solgun, çevre hezeyan

Devre hüsran, hicran kovsa fobileri

Yoksa imkân elde, git ileri!

Kurtarır bedeni elbet birileri ya

Kelepçe bunalım öncüsüydü

Ellerimde kör düğümdü

Gördüğümdü bir resimde

Sorduğumdu kendime

Ve çaresizlik dizlerimde pusuda bekleyişte sakin

Hal yalın, ayak yalınken aklı alın

Kelepçe bunalım öncüsüydü

Ellerimde kör düğümdü

Gördüğümdü bir resimde

Sorduğumdu kendime

Ve çaresizlik dizlerimde pusuda bekleyişte sakin

Hal yalın, ayak yalınken aklı alın