Verdoemenis - Lemuria

Te krakend ende vermorzelend voer ik strijd

Voor het vaderland

Het breken van de dageraad

Roept om bloed

Door wil en macht, verbreekt de band!

Al hier is mijn eind

Hier ga ik dood

Ik vecht tegen tijd

(Mijn) Lot is verloot

De zon verblindt mijn ogen

Door zijn schild

Al flitsend streeft het zwaard

Recht naar mijn hart!

Fortuna wenkt mij naar haar zij

De grillen van’t lot zijn ondoorgrondelijk

Fatum’s marionet!

De weg des levens

Is bezaaid met verleiding en zonde

Geboden, verboden, autocratie

Wijkt niet of ge gaat ten onder!

De waarheid zij verdoemd

Tot in de eeuwigheid!

Ge gaat ende staat waar ge wilt

Vrije wil is een illusie

Wij zijn allen met elkaar verbonden

Verdoemd, zelfs voor en na de dood!

De noordenwind brengt mij weer tot leven

De klaagzang van verwrongen metaal

Weerklinkt in de holtes van mijn geest

Stijg op met de eerste zonnestraal

De geur van bloemen en (de) feestschalmei

Dringt door (en) dan realiseer ik mij

De zinnen van’t leven, als ramenscherven

Komen nog samen, nog voor ik ga sterven

Voor mijn vaderland

Wil ik sterven