Atalet - Milis

Kararım kesin, yardım eli beklemiycem

Artık endişemi kabullendim, geçmiş günlerimden

Tecrübeli, gibi düşünsemde tam olarak değil

Ona yakın, «yüzde altmış» desem;

o biraz daha iyi

Ama genede, şüphelerim tetiklerken kaygımı

Daha sade zihin vede korkusuzluk arzularım

Hayattan, sonuç belli kurtaramam paçayı

Aksi halde inan bana, kaçamazsam yanarım

Bi düşün!

On yedi’de bölünürken uykuların

«Yirmi yedi nasıl olur?

Naparım ben?»

korkusuyla

Zevk aldığım hiç bişey yok, bu dinlediğin de alışkanlık

Ölmediğimden kaydediyom, üzgün vede amaçsızca

Kızmasın, bana dair beklentisi olan varsa

Çünkü, hiç bi' zaman söz vermedim hatta

Hep kaçamak cevaplarla geçiştirdim olayları

Anla!

Bu halim çok duyarsız anla

Konu kilit bu iş benle ilgiliyken tamamen hem

Kim bilir, sakladığım bişeyler de vardır hala

Tedavisi ilaç değil, kutu kutu çekmecemde

Ölmedikçe geçmicek bu, ölmüyom ben zorlasamda

Kimsesiz, daha zor ama dahi naif bi' hayatı

Yaşıyom, evrenin bi' oyunu bu baktığımda

Eşit seçenekli, kimsenin bilmediği

Tahmin bile etmeden, izlediği, gizemli bi' sona

Gidişini, süslüyo bu küçük mutluluklar

Alışveriş, keza tatlı soslu parçacıklar

Hiçte bile, bulaşmadım deyip kandırırsam

Tükür bana, bu raddeden sonra arınamam

«Neden?»

dersen, haklı bulduğum, sebeplerim var

Kaygılarım nüksederken sabit kalamam

Kafa dağıtmam gerek, ütopyana, dahi olup

Dünya benden büyük, bu seferlik unutcam bunu

Kendi çözümüm, yapmam gerek varmış gibi gücüm

Başka türlü, düzelmiyo kaçıp kendim gördüm

Ölüm tek yol, en azından kendim için

Bi' gün duyduğunda bunu Milis yapmış dersin

Konu kilit bu iş benle ilgiliyken tamamen hem

Kim bilir, sakladığım bişeyler de vardır hala

Tedavisi ilaç değil, kutu kutu çekmecemde

Ölmedikçe geçmicek bu, ölmüyom ben zorlasamda

Gerçekleri saklamıyom bilmediğin şeyler

Üstesinden gelmek için, direttim ben dersem eğer

Bi' önceki ne inanmayan pas geçicek bunu ama

İnanan da benden değil tanıdıklar sahte