Misanthropy - pandemonium

Ciemne chmury zasłoniły świat

A zimny deszcz zmywa zarazę

Zła karma i zła aura zawisła nad waszymi głowami

Ziemia Święta i Święta woda umiera z rąk waszych

Czas nie czeka na nikogo

Oddychamy brudnym powietrzem i pijemy brudną wodę

Bo chciwość wypaliła wasze sumienia

I zniszczyła równowagę

Złożę na waszych grobach gnijące kwiaty pogardy

Gniew za gniew

Śmierć za śmierć

Nazywam rzeczy po imieniu

Kameleony czasów i złodzieje pomysłów

Wasze zdemolowane umysły kaleczą świat

Dusze ścierwa jakby wszy pełzające

Szukam schronienia w cieniu

Unikam światła waszego

Tworzę w ciemności i mroku

Mało kto umiera z podniesioną głową

Będziecie skamleć o litość

Prosząc o wybaczenie

Nadaremnie

Musicie wiedzieć jak to zrobić

Gdy już nie będzie po co żyć

Zmierzam do domu ojca swego

Właściwą i jedyną drogą

Drogą straszną, niebezpieczną i krętą

Droga nieznaną, i pełna podłości

Usłaną żywymi trupami zachłanności.