Gdybym - Pueblos

Gdybym mógł…

Oderwać stopy od ziemi o parę stóp

Wiedzieć że upragniony zenit przyniósł cały trud

Że zenith i jego tusz, dały mi przelać bunt

W gruncie rzeczy mieć pod stopami twardy grunt

W oparach absurdu wers wcześniej to paradoks i

Tylko My w to wierzymy panie Parandowski

Gdybym mógł podać rękę Ci

By w słońcach gniazda wić…

Gdybym mógł czasem odetchnąć

Bo to tempo za prędko

Wyznacza mi codzienność i ten lęk, co

Mnie przytłacza niemiłosiernie

I gdybym mógł wciągnąć inne powietrze

Stworzyć font z 7 liter które wyryte we mnie tak

Że wystawię je zamiast Hollywood Sign

Jak bracia Wright mieć własny świat i się wzbić w nim

By w słońcach gniazda wić…

By innym ptakiem być…

Gdybym mógł… (3x)

Biała dała mi głód, gdy rzucam te wersy na płótno

Pieprzony ulic brud, gdy piszę te wersy na brudno

Za szybą ukrop nie daje usnąć

Jakbym mógł parę snów spełnić choćby jutro

Przez to co dzień /nie spuszczać wzroku jak przechodzień/

Ponoć cel uświęca środki a gdzie tkwi mój złoty środek? /gdzie/

Co jest? nie jestem bananowcem, co chcesz?

Spytaj MŁD z czym naprawdę dorosłem

Gdybym mógł sprostać, polecieć w otchłań zostać

O tam/ pokonać koszmar, żyć po kosztach co dnia

To tak/ przy tym nie byłbym nazbyt sam

Na obrót ludzkich spraw

Póki co wlepiam wzrok i zmierzam tam gdzie miałem

Nie chcę tak stale by zamiast płomienia nadziei tlił się ogarek

Niedopałek pobudzam go iskrą emocji

By w słońcach gniazda wić…

By innym ptakiem być