Carbon - Reza Pishro

سر بجنبان که ولی

سر بجنبان که ولی

این آهنگ مثل گلستانِ ابراهیم

فرستاده به نادیده فرکانس ها بلاک میشه

حظورِ من همینجاست وسط جهنمت

آب بخور شفا بگیر معبد من هفت درِ

معدن من از دمِ من گرم تره

مکتب من رفتن از این دم من بم تره

بعد از این همه ترس بی معرفت تو دفترت

بلند کن بیتُ رو لبِ پیشرو

حقیقت تلخ تیغ زدش تو مطلبت

برای این کافیه که فقط ازت رد بشم

پس تا وقتی برنگشتم با مترسکم حرف نزن

باید باهام راه بیای با هر قدم صد قدم

نه تو بسترم اسلحه ست

نه رو دفترم منگنست

نه سربازام تو خندقن

نه سردارام تو جنگ بعدی معطلن

نه کمپلکس جنسی تو کودکیت

میشه توی بند بعدی برطرف پیشرو

گاهی تزریق میشه زَهره صوفی از علف

فقط میخوام دود کنم عوده ناف آهو

گرما رو حس بکنی روی ساق زانوت

دریا رو فوت بکنی روی بالِ طاووس

با هم دیگه سُر بخوریم روی آج چاقو

خونی رو بدنت نیس ، یک دو سه

بیا بیرون از خلأ برمودای تابوت

بیا بیرون از اون گوانتانامای ذهنیت

عینیت بده به حس لامسه ی ارثیت

سر بجنبان که ولی

جز که به سر هیچ مگو

مطرب من هیچ نبود

معجزه درویش نبود

جامعه ی در خیک هنوز

حوضه ی ترحیم نبود

رد ترک های تنم

موجب تعمیر نبود

باید تو کویر کنی عبادت

دستامون روی ستاره ی عدالت

تو گوشمون زمزمه ی الهه ی شرارت

واقعیت اشاره به حماقت

تنفر رذالت از صداقت ندامت

اگه داری بده بره بخاطر شرافت

مثل شکوه تلخه پلاش رضا هدایت

کاف قاف لام میم نون و واو و بافتم

شکافش و شکافتم نون داغ و گاز زد

حرفای من چکیده ی منابع دنیاس

واسه همینه عطر مورد علاقه گرگاس

توی شفا تا آخرین دقایق سهراب

شاید تو شب شیر خونی تو غلافه استاد

به نام شب روز ، زرد تو سینه اهرود

به نام سرزمین موعوده ممنوع

به نام نوروز و پیر مرد برف پوش

به نام اون رعد

که شیر و ببر و سیزده رو ترسوند

سر بجنبان که ولی

جز که به سر هیچ مگو

مطرب من هیچ نبود

معجزه درویش نبود

جامعه ی در خیک هنوز

حوضه ی ترحیم نبود

رد ترک های تنم

موجب تعمیر نبود