Han Enok Staur - Staut

Ho Guri Ruud, ho sleit ska du tru

åleine som ho va

Bodde langt frå følk, ilag med fe

å fø på all sin dag

Va stiv og støl men sku klare se sjøl

Va fast bestemt på det

Sku 'kji drasse rundt på mannebein

som kløyvde ro og fred

Ho Guri Ruud sku bygge se bu

Ho hadde tuft og stein

Og i seige tak vart stein te mur

mens saltvåt skalle skein

Vart stiv og støl men sku klare det sjøl

Ho trudde iallfall det

Men då økse fastna i grånskinnleggen

seig ho ned i kne

Då va’det som ei hengemyr

Ho trong eit nevatak

Og når nok va nok, va’n Enok nok

Han stod der rett og rak

Han Enok Staur med neva og bart

han va bygd før lass men ikkji fart

Tålde ein, tålde to, tålde tre, tålde alt

Så va’n te låns den dagen det gjaldt

Ho Guri Ruud fekk bu ska du tru

No vanta berre tak

Og ska’n få se tak må'n ta eit tak

Då hjølp 'kji ro og mak

Stegin opp va dobbelt så lang

Som den ho stega ned

Ho sleit se opp ein siste gong

men take lak før det

Ho kleiv som i ei hengemyr

Ho trong eit nevatak

Og når nok va nok, va’n Enok nok

Han stod der rett og rak