Violet Girl -

Konuş benimle bu kaos içinde

Nefes al kanayan boşluğumun içinde

Özgürlüğün dağılır içinde kendi kendine

Ben senin suretini ansızın elime aldım

Benim gökkuşağım renksiz boyalarla kaplı

Izin ver kokundan başka renk görmeyeyim

Okşar nefesin yüzümdeki maskeme

Ve dolaşır tüm damarlarımın içinde

Dünya hasta, ama o benim için bir hiç

Biz bir yerde boğuluyoruz, bir yerlerde de yokuz

Benim kanım mor dere gibi akıyor

Sen ortaya çıkana kadar güzellik insanlığın sadece hasta hayaliydi

Cansız uzay boşluğundaki berrak mutluluk hapsolur hafızalarda

Harap olmuş sabahın esaretinde senin gözbebeklerinde ki karanlığa kadar

bekleyeceğim

Bu dünya sadece hezeyan — acı düzen sana doğru yaklaşıyor

Faydasız, umutsuz, vurdumduymaz, aptalca, çaresiz, fikirsiz, unutkan,

dipsiz uçurum beni durduramaz

Goğduğumdan beri paraşütle atlamayla uğraşıyorum

Sana ulaştıran yeni yollar üreterek

Senden önce güzellik sadece köprülerden sallanırdı

Dumandan felç olmuş zaman döngüsünde

Bütün felsefeler aniden alev alıyor

Bizim aşkımız sonsuzlukta kaybolduğu zaman