Johan - Staut

Så fort ein tullebokk gjer narr tå de?

Æ det slek du tenke — æ det det du gjer

Så får du lesa lite nøyare i boke her

Så tok´en fram boke med dei støste ordet

Og slengde den tongt i kjøkkenbordet

Å Mulla´n te lesa og det sto svart på kvitt

At´n Johan hadde rett, så han stod på sitt

Gjorde´n Johan

Så enkel, han Johan, så likete

Førtel´n de noko så meina´n det

Likandes likt imot alt og alle

Gjer blanke i om Gud enn Allah

Har gjett de kallet

I heile går sat´n Johan og Paven

Og akkederde om koss kongklaven

Kom fram te at akkurat han sku ha jobben

Og ko´n sku gjera med englemobben

Som hæsja med møra førutta mann

Og han som æ ongelaus, sjøl om´en kan

Få laga dei lett som ingenting

Men væl å øve førutta ring på fing

Då nekta Paven plent å svara

Men æ det noko´n Johan klara

Så æ det å truge følk i prat

Ikkji med makt, men med lokkemat

I glaset, då såg´en det;

å fy før skam!

Han hadde gløymt å skjenke paven dram

Å paven fekk akvitt i begge haso

Og tok te prate, å´n Johan;

han sa jasså

Sa´n Johan